La subordinación concesiva.
Expresan
una objeción a lo dicho en la oración principal, a pesar de la cual no queda invalidado lo que en ella se dice. En latín, suele aparecer la partícula tamen en la oración principal para precisar el sentido concesivo de la subordinada:
La subjunción
quamquam se construye con indicativo:
Quamquam
animus meminisse horret, incipiam.
Las subjunciones
quamvīs,
licet, cum y
ut se construyen con subjuntivo:
Vt desint uirīs, tamen est laudanda uoluntās.
Cum omnēs gloriā anteīret, omnibus tamen carus erat.
Las subjunciones
etsi, etiamsi, tametsi se pueden construir con indicativo y subjuntivo:
Tametsi
ab
duce et ā Fortūnā dēserebantur, tamen omnem spem salūtis in uirtūte pōnēbant.